Urban Void 08


Το λιμάνι της Πάτρας για χρόνια αποτέλεσε τον πυλώνα περάσματος των ασιατών προσφύγων προς την ηπειρωτική Ευρώπη. Στριμωγμένοι στις καρότσες και τα ρεζερβουάρ των νταλικών οι μετανάστες και οι πρόσφυγες ρίσκαραν τη ζωή τους, άλλοτε χάνοντας και άλλοτε επιβιώνοντας, για το μεγάλο πέρασμα. Το Αστικό Κενό εντόπισε τη δράση του στην παραλία της Πάτρας απέναντι στην προβλήτα του διεθνούς λιμανιού στο εγκαταλελειμμένο παλαιό κτήριο των Μύλων του Αγίου Γεωργίου, δίπλα ακριβώς σε ένα μόνιμο, κρυμμένο, παράνομο καταυλισμό των Κούρδων προσφύγων. Εκεί, στο πολυώροφο κτήριο η ομάδα διεσπάρη και κάθε ένας κατέλαβε θέση σε διαφορετικό παράθυρο του κτηρίου.
Κάθε δράστης, από τη θέση του στο παράθυρο, φωτιζόμενος από μια κόκκινη λάμπα πετρελαίου εκφωνούσε το δικό του κείμενο, ταυτόχρονα αλλά και σε εναλλαγή με τους υπολοίπους μέσα από πανομοιότυπες γαλβανιζέ ντουντούκες για να ακούγονται οι φωνές μακρύτερα, στον καταυλισμό και το λιμάνι. Τα κείμενα που εκφωνούνταν από τις ντουντούκες στα παράθυρα ήταν αποσπάσματα τουριστικών οδηγών της Πάτρας και της Ιταλίας, δρομολόγια των πλοίων, διαφημιστικά ταξιδιών, δημοσιογραφικές αναφορές στα μοιραία ατυχήματα των προσφύγων, αναφορές στις εκδιώξεις των λαών από την παλαιά διαθήκη, κείμενα προσωπικών καταγραφών γύρω από το θέμα της δράσης.
Η ταυτόχρονη δημόσια εκφορά λόγου από το Αστικό Κενό είχε καθορισμένη διαδοχή και διάρκεια και μετά το πέρας της απέμειναν οι φλόγες από τις λάμπες θυέλλης να φωτίζουν αχνά τα σκιώδη παράθυρα του ερειπωμένου κτηρίου μπροστά από τα αγκυροβολημένα πλοία.


For many years, the port of Patras was the gateway into continental Europe for refugees from the East. Immigrants and refugees risked their lives for the great crossing, jammed into truck cabs and fuel tanks; some were lost, others survived. Urban Void located its action on the Patras seafront, opposite the international pier in the old, abandoned premises of the Agios Georgios Mill, right next to a permanent, concealed, illegal Kurdish refugee settlement. There, the group split up, every member taking up a position at a different window on the building’s many storeys.
From their window post, each participant—in the red light of a gas lamp—read out their text, in unison and alternating with the others, through identical tin megaphones to carry their voices further, as far as the settlement and to the port. The texts spoken through the megaphones at the windows included extracts from tourist guides to Patras and to Italy, shipping timetables, advertisements for holidays, press clippings mentioning fatal immigrant accidents, Old Testament references to the persecution of people, personal accounts relating to the issue of action.
The order and duration of Urban Void’s simultaneous public address were set. When it had been brought to pass, the lantern flames remained faintly illuminating the shadowed windows of the abandoned building set before the anchored ships.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: